Σε μία βαθιά προσωπική εξομολόγηση προχώρησε ο Αλέξανδρος Μυλωνάς, μιλώντας για την ιδιαίτερα δύσκολη σχέση που είχε με τη μητέρα του και για το αποτύπωμα που άφησε η συμπεριφορά της στη ζωή και στον χαρακτήρα του.Ο γνωστός ηθοποιός, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Τα Νέα» και στη δημοσιογράφο Ζωή Λιάκα, παραδέχτηκε ότι αισθανόταν πως η μητέρα του δεν ασχολήθηκε ουσιαστικά μαζί του. Όπως ανέφερε…
Σε μία βαθιά προσωπική εξομολόγηση προχώρησε ο Αλέξανδρος Μυλωνάς, μιλώντας για την ιδιαίτερα δύσκολη σχέση που είχε με τη μητέρα του και για το αποτύπωμα που άφησε η συμπεριφορά της στη ζωή και στον χαρακτήρα του.
Ο γνωστός ηθοποιός, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Τα Νέα» και στη δημοσιογράφο Ζωή Λιάκα, παραδέχτηκε ότι αισθανόταν πως η μητέρα του δεν ασχολήθηκε ουσιαστικά μαζί του. Όπως ανέφερε, κατάφερε με τα χρόνια να τη συγχωρήσει, χωρίς όμως να νιώσει ότι την αγάπησε.
«Η μάνα μου γενικώς ήταν αλλού»
Ο Αλέξανδρος Μυλωνάς εξήγησε ότι στα παιδικά του χρόνια είχε αναπτύξει πολύ στενότερη σχέση με τον πατέρα του, στον οποίο αναζητούσε την αγάπη και τη συναισθηματική στήριξη που αισθανόταν ότι του έλειπαν από τη μητέρα του.
Παράλληλα, αναγνώρισε το καλλιτεχνικό ταλέντο της μητέρας του, η οποία ήταν γλύπτρια, τόνισε όμως ότι εκείνη ήταν απορροφημένη στον δικό της κόσμο και δεν συμμετείχε ενεργά στην καθημερινότητά του.
Οι γονείς σας σάς στήριζαν σε αυτό;
Ο μπαμπάς μου, πολύ. Η μάνα μου γενικώς ήταν αλλού, δεν ασχολιόταν με μένα. Ήταν πολύ καλή γλύπτρια, πολύ ταλαντούχα, αλλά στον κόσμο της. Ήμουν πιο κοντά στον πατέρα μου.
Μεταφράζατε μέσα σας αυτή τη συμπεριφορά ως έλλειψη αγάπης;
Ναι, έτσι το εξέλαβα. Η αγάπη είναι και πρακτικό πράγμα. Δεν είναι μόνο να σε αγαπάνε με λόγια. Πρέπει να πω ότι όταν ήμουν άρρωστος με φρόντιζε. Ήξερε να φροντίσει τον άρρωστο.
«Τα πιο σημαντικά μου παιδιά είναι τα έργα μου»
Ο ηθοποιός αποκάλυψε ότι εκείνο που του έλειψε περισσότερο ήταν η παρουσία της μητέρας του στην καθημερινότητά του. Την περιέγραψε ως έναν άνθρωπο σκληρό συναισθηματικά, θυμούμενος ότι έλεγε συχνά πως τα σημαντικότερα παιδιά της ήταν τα καλλιτεχνικά έργα της.
Η σχέση τους χαρακτηριζόταν από έντονες συγκρούσεις και μεγάλες περιόδους απομάκρυνσης. Όπως εξομολογήθηκε, υπήρχαν φορές που δεν μιλούσαν για δύο ολόκληρα χρόνια, μέχρι να συμφιλιωθούν προσωρινά και να ακολουθήσει ένας νέος καβγάς.
Πού σας έλειπε λοιπόν η μητέρα σας;
Στην καθημερινότητα. Είναι επιτρεπτό να πω ότι ήταν λίγο σκληρή, υπό την έννοια της καρδιάς. Έλεγε ξανά και ξανά ότι «τα πιο σημαντικά μου παιδιά είναι τα έργα μου».
Της το λέγατε αυτό;
Ναι, γιατί σκεφτόμουν «πώς έχεις το θράσος να το λες αυτό;». Δεν της το είπα ποτέ. Τσακωθήκαμε πολλές φορές και κάναμε δύο χρόνια να μιλήσουμε. Ύστερα από δύο χρόνια κάτι γινόταν και τα ξαναβρίσκαμε, μέχρι τον επόμενο καβγά, που πάλι κάναμε δύο χρόνια να μιλήσουμε.
Πώς επηρέασε τις σχέσεις του με τις γυναίκες
Ο Αλέξανδρος Μυλωνάς παραδέχτηκε ότι η απουσία της μητρικής αγάπης επηρέασε βαθιά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε αργότερα τις γυναίκες.
Μπορεί να τις ποθούσε και να έκανε δύο γάμους, όπως είπε, ωστόσο δυσκολευόταν να τις εμπιστευτεί. Μάλιστα, εξήγησε ότι μετρούσε πολλές φορές το μέγεθος ενός έρωτα από τον χρόνο που χρειαζόταν για να ξεπεράσει έναν χωρισμό.
Το κενό της μητέρας έπρεπε κάπως να το καλύψετε. Πού ψάξατε την αγάπη που σας έλειψε;
Στον πατέρα. Όχι συνειδητά, προφανώς. Δεν μπορώ να πω ότι αυτό συνδέεται με την επιλογή μου να γίνω ηθοποιός. Αλλά άλλο είναι η μάνα.
Τι σας άφησε μεγαλώνοντας αυτή η έλλειψη;
Νομίζω, τη σχέση μου με τις γυναίκες. Σε έναν βαθμό, ναι, καθόρισε τη σχέση μου με τις γυναίκες. Δεν τις εμπιστευόμουν. Παρ’ όλα αυτά, είχα δύο γάμους, δύο διαζύγια. Αλλά, ναι, θα έλεγα ότι αυτό με επηρέασε πάρα πολύ στο πώς έβλεπα τις γυναίκες. Τις ποθούσα, αλλά δεν τις εμπιστευόμουν. Ήταν καθοριστικό στο πώς μεγάλωσα στις σχέσεις με τις γυναίκες. Συνήθως τους έρωτές μου τους υπολόγιζα ανάλογα με το πόσο πίστευα όταν χώρισα. Ιδιαίτερα την τελευταία φορά που ερωτεύτηκα πολύ, μου πήρε χρόνια να το ξεπεράσω.
«Τη συγχωρώ, αλλά δεν την αγάπησα»
Παρά τις δύσκολες εμπειρίες που κουβαλούσε, ο ηθοποιός ανέφερε ότι τα τελευταία δέκα με δεκαπέντε χρόνια της ζωής της είχαν καταφέρει να βελτιώσουν τη σχέση τους.
Μίλησε με θαυμασμό για τις ικανότητες, την εξυπνάδα και το ταλέντο της, χωρίς όμως να κρύψει ότι η συναισθηματική απόσταση μεταξύ τους δεν ξεπεράστηκε ποτέ. Η πιο σκληρή παραδοχή του ήταν ότι δεν έκλαψε ούτε στην κηδεία της ούτε αργότερα.
Τη μητέρα σας τη συγχωρέσατε;
Ναι, τη συγχωρώ. Τα τελευταία δέκα, δεκαπέντε χρόνια τα πηγαίναμε καλύτερα. Η μάνα μου πέθανε 96 χρονών. Την παραδέχομαι για πάρα πολλά πράγματα. Ήταν άξιος άνθρωπος, ικανός, έξυπνος, πάρα πολύ ταλαντούχος στη δουλειά της. Αλλά είχε μια σκληράδα, ήταν δύσκολος άνθρωπος. Είχε την ικανότητα να σου πει ξαφνικά κάτι πολύ ειλικρινές. Νομίζω, έχω την ωριμότητα να τη συγχωρώ. Αλλά δεν την αγάπησα.
Ποτέ;
Ποτέ. Θυμάμαι, και στην κηδεία της δεν έκλαψα. Ούτε εκείνη την ώρα, ούτε αργότερα.
Δείτε και αυτά